Lars Doorduijn (1972) is ambulancechauffeur, schrijver en mede-oprichter van Het Mentale Uniform. Hij werd geboren in Amsterdam en groeide op in Leiden. Zijn loopbaan begon in het onderwijs: na de Pabo werkte hij als leerkracht in het speciaal onderwijs op dovenschool Effatha en volgde hij de opleiding speciaal onderwijs aan het Seminarium voor Orthopedagogiek. Later werd hij directeur van een basisschool in een Leidse arbeiderswijk.
Na twaalf jaar onderwijs koos Lars bewust voor een radicaal andere weg en werd hij zelfstandig taxichauffeur. In die periode kwam hij intens in contact met uiteenlopende mensen en levensverhalen. Een ingrijpende ervaring — het vervoeren van een ernstig ziek kind dat later overleed — vormde samen met verhalen uit de ambulancezorg van zijn zus een kantelpunt. Lars besloot de overstap te maken naar de ambulancezorg, waar hij inmiddels meer dan twaalf jaar werkt. Eerst in Amsterdam, later in Friesland en tegenwoordig vanuit Drenthe, waar hij woont voor rust en ruimte.
Het ontstaan van Het Mentale Uniform
Tijdens zijn werk als ambulancechauffeur raakte Lars steeds meer gefascineerd door de mentale impact van het hulpverleningsvak. Hij merkte hoe groot het verschil is tussen “doorgaan” en daadwerkelijk mentaal gezond blijven. Samen met collega Carla Hoitinga — oud-topsporter en leefstijlcoach — ging hij in gesprek over mentale flexibiliteit, veerkracht en herstel bij geüniformeerde professionals.
Die gesprekken groeiden uit tot het bedrijf Doorduijn & Hoitinga, met als handelsnaam Het Mentale Uniform. Het boek is geschreven vanuit de praktijk en richt zich op ambulancezorg, brandweer, politie en andere hulpdiensten. Een belangrijk thema is het doorbreken van het idee dat je werk “niet mee naar huis mag nemen”. Volgens Lars is impact onvermijdelijk; het wegdrukken ervan leidt juist tot emotionele afstomping en problemen op de lange termijn.
Doel en visie van het boek
Met Het Mentale Uniform wil Lars beweging creëren binnen de hulpverlening. Niet door theorie op te leggen, maar door het gesprek te openen over mentale gezondheid, vakmanschap en persoonlijke verantwoordelijkheid. Zijn wens is dat professionals het boek gebruiken als startpunt, er hun eigen ervaringen en technieken aan toevoegen en zo samen bouwen aan een gezondere werkcultuur. Het boek mag groeien, net als het vak zelf.
Schrijfproces en inspiratie
Lars schrijft vroeg op de dag. Zijn schrijfdagen beginnen rond 5:15 uur met koffie en een globale schets van het hoofdstuk, vaak in de vorm van een woordenspin. Hij schrijft geconcentreerd door tot het verhaal “af” voelt. De grootste voldoening haalt hij uit alinea’s die precies raken wat hij wil zeggen, zonder opsmuk.
Hij leest veel over psychologie, mentale kracht en zelfontwikkeling. Een belangrijke inspiratiebron is Elementaire gewoontes van James Clear, vanwege de focus op kleine, duurzame veranderingen. Daarnaast keert hij regelmatig terug naar jeugdboeken over de Tweede Wereldoorlog, zoals Reis door de Nacht van Anne de Vries, wat zijn liefde voor taal, verhalen en verbeelding heeft gevormd.
