Bij THISLINE willen we onze collega’s in de hulpverlening blijven ondersteunen met initiatieven die bijdragen aan hun welzijn. In deze blogpost zoomen we in op surftherapie en de bijzondere stichting Surfivor, opgericht door Ben Brondsema, een voormalig politieman met een missie.
Het verhaal van Ben Brondsema en Surfivor
Hij hing zijn uniform op een vrijdagmiddag netjes in de kast. Zijn wapen afgehangen, de motor gestart, en naar huis gereden. Niet als einde van een dienst — maar als einde van een carrière die hij nog steeds niet los wilde laten. Ben Brondsema werkte bijna dertien jaar als politieman in Den Haag. In 2016 viel hij definitief uit met een diagnose die hij zelf jarenlang bij anderen had weggewimpeld: PTSS.
“Mensen met PTSS, dat zijn selectiefoutjes.” Hij zei het echt. En jaren later schaamt hij zich er kapot voor — want toen hij eenmaal zelf midden in die stoornis zat, wist hij hoe gevaarlijk dat soort uitspraken zijn.
Uitbehandeld verklaard terwijl het gezin op knappen staat
De weg naar hulp was er een vol drempels, lange wachtlijsten, en hulpverleners die uiteindelijk allemaal tot dezelfde conclusie kwamen: je bent uitbehandeld. Psychiaters, psychologen, traumatherapeuten — Ben had ze allemaal gehad. En van elk soort meerdere. Het enige wat er nog overbleef was een tas vol antidepressiva.
Wat er dan gebeurt, legt hij simpel uit: die medicatie remt de depressie, maar ze remt ook alles wat je blij maakt. Je zit thuis op de bank, je lichaam is aanwezig — en verder niemand heeft er iets aan. “Ik ben thuis, maar ik ben niet thuis.” Zijn vrouw maakte hem op een gegeven moment duidelijk: als er niets verandert, vertrek ik.
Van Netflix naar Texel naar Stichting Surfivor
Een vriend nodigde hem uit voor een dag surfen op Texel. Ben had vroeger gesurfd, vond het leuk, maar dat lag al jaren achter hem. Hij ging mee. Die avond viel hij in slaap zonder medicatie en sliep de hele nacht door — iets wat hij al tijden niet meer had gedaan.
De volgende dag zette hij Netflix aan op zoek naar wat surffilms. Wat hij vond was de documentaire Resurface, over Amerikaanse veteranen die surftherapie gebruikten bij de verwerking van trauma’s. Vanaf minuut één zat hij met tranen in zijn ogen. “Deze mensen weten exact wat er op dit moment speelt in mijn hoofd.” Het was voor het eerst in jaren dat hij dat gevoel had.
![Resurface | Official Trailer [HD] | Netflix](https://img.youtube.com/vi/l8W1yvrPA-U/maxresdefault.jpg)
Hij mailde de organisatie in Amerika, belde ze. Ze probeerden maanden lang een programma op te zetten voor mensen van buiten de VS, maar het lukte niet. Zijn vrouw zei het toen heel nuchter: als je denkt dat dit jou gaat helpen, begin het dan zelf.
Zo gezegd, zo gedaan. In januari 2019 werd Stichting Surfivor officieel opgericht, met als doel surftherapie kosteloos aan te bieden aan veteranen en werknemers van politie, ambulance en brandweer die worstelen met PTSS. Ben was zelf de eerste deelnemer van zijn eigen programma.
Die eerste ochtend op de parkeerplaats
Voor het eerste programma werd afgesproken op een parkeerplaats op Texel. Een half uur voordat de deelnemers kwamen, stond Ben er al. En stond hij te kotsen van de zenuwen. “Waar zijn we in vredesnaam aan begonnen en hoezo denk ik midden in mijn eigen PTSS dat ik deze kar kan trekken?”
De eerste vier deelnemers kwamen aanrijden. Grote, stoere mannen — bij wie Ben meteen dacht: die komen aanmelden als deelnemer, dat zie ik zo. Ze stapten samen in een busje richting de surfschool. Onderweg, ergens in de wandeling over het strand, viel een groot deel van de spanning weg.
Dat eerste programma werkte. En elk programma sindsdien is beter geworden dan het vorige.
In 2024 werd Surfivor zelfs gevraagd als spreker bij de Society of Military Psychology aan Teachers College van de Columbia University in New York, waar de ervaringen met surftherapie werden gedeeld als inspiratiebron voor een mogelijk Surfivor-programma in de Verenigde Staten. Van een parkeerplaats op Texel naar Columbia University — in vijf jaar. Regio Noordkop
Wat surftherapie eigenlijk is — en wat niet
De naam wekt soms de verkeerde verwachting. Golfsurfen is naar eigen zeggen het kleinste element uit het hele programma. Wie op Instagram kijkt naar Surfivor, ziet mensen aan het water die lachen. Wat je niet ziet is alles wat er omheen gebeurt.
Het programma werkt met zes pijlers: surfen als fysieke activiteit, vertrouwen en veiligheid in de groep, regie terugpakken over je eigen leven, plezier als onderdeel van herstel, een eigen tempo bepalen, en het besef dat PTSS niet het einde is.
Concreet zit in het programma: psycho-educatie om patronen te herkennen en depressieve gedachten te leren remmen, cognitieve revalidatie voor geheugen en concentratie, fysieke training via de surflessen, mindfulness via de hyperfocus die het water afdwingt, en ademtherapie vanuit de logopedie voor het ontlasten van het zenuwstelsel. Het team bestaat inmiddels uit drie therapeuten en een psycholoog.
Het wetenschappelijke fundament zit ook in het water zelf. Wie bij, op of in het water is, maakt aantoonbaar meer gelukshormonen aan — een effect dat wordt versterkt door de zee, waar brekende golven zorgen voor extra zuurstof en negatieve ionen in de lucht. Dat is geen gevoel, dat is scheikunde.
Ben beschrijft de kern van het probleem met een simpele vergelijking: de Nederlandse gezondheidszorg is heel goed in een lekke fietsband oppompen. Maar niemand zoekt het gat. “Wij moeten stoppen om alleen maar te denken dat die fietspomp ons gaat halen. De band moet eerst geplakt worden — en dan moet je hem ook nog oppompen.”
Een programma dat volledig gratis is
Deelname kost de deelnemers niets. Surfivor draait op donaties van particulieren en de missie is helder: een bijdrage leveren aan vertrouwen, zodat wie met PTSS kampt weer grip kan krijgen op zijn of haar leven. De kosten voor therapeuten, surfschool, begeleiding en reizen lopen op tot ongeveer vijftigduizend euro per jaar. Geen overhead, geen bestuurssalarissen — puur operationele kosten.
De eerste twee jaar legde Ben er privégeld in bij. Omdat hij geloofde dat het werkte. Dat geloof heeft hij nog steeds.
Wie mee wil doen, wil doneren, of meer wil weten: surfivor.nl
Wat is Surftherapie?
Surftherapie combineert de kracht van de zee en het surfen met therapeutische begeleiding om mensen te helpen die kampen met mentale uitdagingen zoals PTSS (Posttraumatische Stressstoornis). De therapie richt zich op het verminderen van stress, angst en depressie door middel van fysieke activiteit, mindfulness en de unieke eigenschappen van het water.
De Stichting Surfivor
Stichting Surfivor biedt surftherapie aan voor hulpverleners en militaire veteranen die worstelen met PTSS. De oprichter, Ben Brondsema, heeft zelf een lange weg afgelegd na de diagnose PTSS en heeft vanuit zijn eigen ervaring deze stichting opgezet om anderen te helpen.
Waarom Surftherapie?
De voordelen van surftherapie zijn talrijk:
- Fysieke Activiteit: Surfen vereist fysieke inspanning, wat helpt bij het verminderen van stress en het verbeteren van de lichamelijke gezondheid.
- Mindfulness: Tijdens het surfen moeten deelnemers zich concentreren op het hier en nu, wat helpt bij het loslaten van negatieve gedachten en het verminderen van angst.
- Watertherapie: De zee heeft bewezen kalmerende effecten. Het geluid van de golven en de aanwezigheid van negatieve ionen in de lucht kunnen bijdragen aan een gevoel van welzijn en geluk.
Hoe Werkt het?
Het programma van Stichting Surfivor duurt zeven weken, met wekelijkse bijeenkomsten van zes uur op het strand. Tijdens deze bijeenkomsten worden verschillende therapeutische technieken gecombineerd:
- Psycho-educatie: Om deelnemers te helpen begrijpen wat PTSS is en hoe het hun leven beïnvloedt.
- Cognitieve Revalidatie: Om het geheugen en de concentratie te verbeteren.
- Fysieke Training: Surflessen om fysieke activiteit te stimuleren.
- Mindfulness en Ademhalingsoefeningen: Om deelnemers te helpen ontspannen en in het moment te blijven.
Ervaringen van Deelnemers
Ben Brondsema deelt in een podcast hoe zijn eigen ervaring met PTSS en zijn herstelproces hebben geleid tot de oprichting van de stichting. Hij vertelt over de impact van surftherapie op zijn leven en hoe het hem heeft geholpen om weer controle te krijgen over zijn emoties en dagelijks functioneren.
Een Inclusief Programma
Bij Stichting Surfivor zijn alle hulpverleners welkom, ongeacht hun achtergrond. Dit omvat politie, brandweer, ambulancepersoneel, marechaussee, en militaire veteranen. Deelnemers kunnen rekenen op een veilige omgeving waar ze zichzelf kunnen zijn en steun vinden bij anderen die soortgelijke ervaringen hebben.
Hoe Kun Je Helpen?
Wil je bijdragen aan dit mooie initiatief? Overweeg dan een donatie aan Stichting Survivor. Elke bijdrage, hoe klein ook, helpt om het programma voort te zetten en meer hulpverleners de kans te geven om te profiteren van surftherapie.
Voor meer informatie en om te doneren, bezoek de website van Stichting Surfivor of volg hen op Instagram voor updates en inspirerende verhalen van deelnemers.
THISLINE doneert aan Surfivor
Bij THISLINE blijven we ons inzetten voor het welzijn van onze collega’s in de hulpverlening. Surftherapie bij Stichting Survivor is een voorbeeld van hoe innovatieve benaderingen kunnen bijdragen aan herstel en welzijn. We hopen dat deze informatie waardevol is en dat het je inspireert om deel te nemen of bij te dragen aan dit initiatief. Meer info via THISLINE Support.
